நீங்களுமா நிதிஷ்

கடந்த நாடாளுமன்ற தேர்தல் முடிவுகளுக்குப் பின் ஒரு மிகப் பெரிய கேள்வி அரசியல் தளத்தில் தொக்கி நின்றது. பாஜகவின் மெகா வெற்றிக்குப் பின் யார் மோடியை அரசியல் ரீதியாக கேள்வி கேட்க முடியும் என்பது அது. ஒரு ஜனநாயக அமைப்பில் எதிர் வரிசையில் அமரும் கட்சியின் செயல்பாடு மிகவும் அவசியம். ஜனநாயகத்தின் வெற்றியே எதிர் கட்சிகளின் செயல் திறமையில் தான் உள்ளது என்பது உலக உண்மை. சிறந்த தலைமையின் வெற்றிடம் மற்றும் உட்க்கட்சி விவகாரங்களால் மிகப் பெரிய தேசிய கட்சியான காங்கிரஸ் கட்சியின் செயல்பாடுகள் சுணங்க ஆரம்பித்த நேரம் அது.
மோடியை அரசியல் ரீதியாக யார் கேள்வி கேட்க முடியும் என்கின்ற கேள்விக்கு பதிலாக பல்வேறு பெயர்கள் முன் வைக்கப் பட்டாலும், பல்வேறு அரசியல் பார்வையாளர்களால் மிகவும் பலப்படுத்தப்பட்டவர்கள் மூவர் :
1) ஜெயலலிதா – நாடாளுமன்றத்தில் உள்ள பலம் காரணம், ஆனால் அவர் மறைவுக்குப் பின் நடந்தவைகள் நாம் அனைவரும் அறிவோம்
2) மம்தா பானர்ஜி – அதிரடியான பேச்சு மற்றும் செயல்கள், இப்பொழுது குற்றப் பின்னணிகள் தொடர ஆரம்பித்து விட்டன
3) நிதிஷ் குமார் – துணிச்சலாக மோடியை எதிர்கொண்ட விதம்

இந்த வரிசையில் நிதிஷ் மட்டும் கடந்த 3-4 வருடங்களாக மோடி ஆதரவற்ற அரசியலில் களம் ஊன்றி நின்றார். தூய்மையான அரசியல், தனிப்பட்ட செல்வாக்கு, அரசியல் நிலைப்பாடு என்கின்ற பல்வேறு கோணங்களில் நிதிஷின்னது நிலைப்பாடுகள் மாநில அளவில் மிக தன்மையாக நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த காலம். 2015 நவம்பரில் நடந்த பிஹார் தேர்தலில் நிதிஷின் ஐக்கிய ஜனதா தளம், கால்நடைத் தீவன ஊழல் மற்றும் சிறந்த ரயில்வே அமைச்சர் புகழ் லாலு பிரசாத் யாதவின் ராஷ்ட்ரீய ஜனதா தளம் மற்றும் மாநிலங்களில் தன் வேர்கள் இழந்த காங்கிரஸ் கட்சி இனணந்து மெகா கூட்டணி அமைத்தன. வெற்றி. குறைந்த எம்.எல்.ஏகள் கொண்டிருந்தாலும் நிதிஷ் அவர்களை லாலு முதல்வர் ஆக்கினார்…மீண்டும் சொல்கிறேன் “லாலு நிதிஷ் அவர்களை முதல்வர் ஆக்கினார்“…இதுதான் லாலுவின் சாமர்த்தியம் . அவரால் நேரடியாக முதல்வர் ஆகி மாநிலத்தில் அரசியல் செய்ய முடியாது என்பது அவருக்குத் தெளிவாக தெரியும். லாலுவின் மகன்கள் தேஜ் பிரதாப் – சுகாதாரத் துறை அமைச்சராகவும்,தேஜஸ்வி, துணை முதல்வராகவும் பதவியேற்றனர். ஆட்சியும் கட்சியும் லாலுவின் கட்டுப்பாட்டில் தொடர்ந்தது. நிதிஷ் லாலுவுடன் கூட்டணி அமைத்த உடன் அவரது செல்வாக்கு சற்று சரிந்தது உண்மை. ஆனால் மோடி என்கின்ற பிரம்மாண்டத்தின் முன் இருந்த வெற்றிடம் நிதிஷின் இந்த முடிவை மக்கள் சற்றே மறக்கும் படிச்செய்தது.

காலங்களும் காட்சிகளிலும் மாறின … அடுத்த நாடளுமன்றத் தேர்தலில் அமையப்போகும் மூன்றாவது கூட்டணிக்கு தலைமை ஏற்கும் வாய்ப்பு கொண்டவர்களில் “நிதிஷ்” பெயர் முதன்மையாக நிற்கும் என்கின்ற அளவிற்கு நிகழ்வுகள் அரங்கேறின. சர்வ வல்லமை படைத்ததாக பிரகணப்படுத்தப் படும் மோடி மாஜிக் பீகாரில் எடுபடவில்லை என்பது தான் இவை எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படை…

ஆனால் கடந்த ஆண்டின் இறுதியில் இருந்து நிதிஷின் செயல்பாடுகளில் சில மாற்றங்கள்… சகாபுதீன் விவகாரம், சர்ஜிக்கல் ஸ்டிரைக் பாராட்டு, பண மதிப்பிழப்பு நடவடிக்கைக்கு ஆதரவு, பிஹாரில் மதுவிலக்கு அது சார்த்த அரசியல், ஜனாதிபதி பொது வேட்பாளர் தேர்வு என்று ஒவ்வொரு மாதமும் நிதிஷ் மற்றும் லாலுவின் உறவுகளைச் சீரீல்லாத பாதையில் பயணிக்கத்த தொடங்கியது.

இந்த நிகழ்வுகளுக்கு எல்லாம் சிகரமாக மே மாதம் ஒரு விருந்தில் மோடியை தனியாக நிதிஷ் சந்தித்து பேசினார்…காட்சிகள் அதன் பின்னர் வேகமாக மாற ஆரம்பித்தன.
நேற்று நடந்தது “முடிவுக்காட்சி”.

முதல்வர் பதவி விலகும் நாடகம்… மீண்டும் பாஜக ஆதரவுடன் இன்று மீண்டும் ஆட்சி….

இவ்வளவு நிகழ்வுக்குப் பின்னும் பிஜேபி எதிர்த்து எப்பொழுதும் நிற்கும் ஒரே மாநிலக் கட்சியாக லாலுவின் கட்சி உள்ளது என்பது நகைமுரண்.

அரசியல்வாதிகள் அரசியல்வாதிகளாகவே இருக்கிறார்கள் … ஏமாந்த மக்களும் வாக்காளன் வடிவும் எடுத்து தன் கடமையைச் சரிவர செய்ய முற்படுகிறான்.

நீங்களும் ஒரு சராசரி அரசியல்வாதி ஆகிவிட்டேர்களே நிதிஷ்…..

கமலை நான் இப்பொழுது ஆதரிக்கிறேன்

“நீ யாருன்னு என்னக்கு தெரியாதா?”
“அவன் என்ன யோக்கியமா”
“ரொம்ப தெரிஞ்ச மாதிரி பேச்சுதான்”
“வாய் ரொம்ப நீளம்”
“அது ஒரே நாறவாய்”
“ஒன்னும் பண்ண மாட்டான்…பேச்சு மட்டும் தான் ”
“என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லிட்டு பேசுப்பா”
“சம்பந்தம் இல்லாத விஷயத்துல தலையை நுழைக்கிறான்”
“போட்டு சாத்தப் போறாங்க பாரு”

இன்னும் பிற இந்தியாதி இந்தியாதிகள் …
சமூக வலை தளங்கள் முழுவதும் பரவிக் கிடக்கின்றன.

நேத்து அஸ்வின் CSK பத்தி பேசுனா ஒரு உதாரணத்துக்கு ஊரே அவரை கழுவி கழுவி ஊத்திருச்சு…மிகுதியான நெட்டிசன்கள் இப்பொழுது கழுவி ஊத்தருதல ரொம்ப சிறப்பா செயல்படுறாங்க. ரொம்ப மகிழ்ச்சி.
ஆனா பேசுறதை அப்படியே பண்றது எவ்வளவு கடினம்னு யாரும் யோசிச்சு பேசுற மாதிரி தெரியல.

கமல் அரசியல் பேசுறாரா…..
“அரசியல்” பேசுனா என்ன தப்பு …

“அவரு பார்ப்பான்”
“அவருக்கு பொண்ணுங்க weakness”
“புரியுற மாதிரி எப்போதும் பேசுறது இல்ல”
“தனக்கு ஒண்ணுன்னா மட்டும் பேசுறாரு”
“அவருக்கு அரசியல் தெரியுமா”

கேள்விகள் மிக மிக அதிகம் …
சில கேள்விகளில் எனக்கும் உடன்பாடு உண்டு ..
சில கேள்விகள் உண்மை …
சில கேள்விகளின் உண்மைத் தன்மையில் குறை உண்டு…

கமலிடம் எனக்கு நிறைய முரண்பாடுகள் உண்டு. அவரின் அரிதாரத்தையும் தொழில் பக்தியையும் கண்டு இன்னும் வியப்பவன் நான்…

ஆனால் அரசை நோக்கிய கேள்விகளை நான் மிகவும் ரசிக்கிறேன். மிகவும் தெளிவான வார்த்தைகள்.
தேர்ந்தெடுத்த அழகிய நடை. மரியாதையான சொற்கள். சரியான “Call to Action”…
கொஞ்சம் பதறி தான் போயிருக்கிறார்கள் அரசைச் சார்ந்தவர்கள் (மத்திய மாநில அரசுகள் இரண்டும்).
போயஸ் தோட்டத்து “புத்தர்” பேச வேண்டிய எதிர்கால அறிக்கைகள் இப்பொழுது ஆழ்வார் பேட்டை “ஆண்டவரால்” பேசப்பட்டது பலரையும் திகைப்படையச் செய்தது உண்மைதான். அவர்களுடைய திட்டத்தில் இந்தத் திருப்பம் எதிர்பாரதது.

நம் ஆளுங்க ஒரு புத்திசாலித்தனமான கேள்வி ஒன்ன கேட்குறாங்க….

“அந்தம்மா இருந்த இவருக்கு இவ்வளவு தைரியம் வருமா?”

ரொம்பச் சரியான கேள்வி ….

அந்தம்மா இந்திருந்தா …சின்னம்மா இல்லை …இப்போ நாட்டாமை பண்ற யாரும் சத்தமா தும்மின்னது கூட இல்லை …NEET இருந்திருக்காது … GST வந்துருக்காது ….

எல்லாத்துக்கும் ஒரே மையம்.

“அம்மா” மற்றும் “அய்யா” திடமாக அரசியல் செயல் நிலை இருந்திருந்தால் எல்லாம் வேறு தளத்தில் இயங்கி இருக்கும் என்பது நிச்சயம் உண்மை. அதில் நான் உடன்படுகிறேன். ஆனால் இன்று அந்த நிலை இல்லை.

காரண காரியங்கள், சூழ்நிலைகள், நேரம் காலம் சார்ந்துதான் எல்லா இயக்கங்களும் எழுந்துள்ளன.
கமல் கேள்வி என் கேட்கிறார் …என்பது விடுத்து…அவரின் கருத்துக்களையும் கேள்விகளையும் சற்றே ஆராயுங்கள் …

அந்தக் கருத்துக்களிலும் கேள்விகளிலும் பல்வேறு சுயநலம் இருக்கலாம் …
கடந்த காலத்தின் கசப்பு உணர்வுகளின் சுவை தெரியலாம் …
மிகப் பெரிய கட்சியின் “செயல் தலைவர்” கொடுத்த தைரியமும் இருக்கலாம் …

ஆனால் “உண்மை” இல்லை என்று யாராவது கூற முடியுமா….

மோகன் தாஸ் கரம்சந் என்கின்ற ஒரு சாதாரண குடும்ப மனிதன், “மகாத்மா” வாக உயர்ந்தது ஒரு சிறு புகைவண்டி நிலைய நிகழ்ச்சியின் பொறியில் தான் என்பதை நாம் மறக்க வேண்டாம். சற்றே நோக்கினால் “சுயநலம்” நிச்சயம் உண்டு…..காலத்தின் கைவண்ணம் அதுவே நம் தேசத்தின் “துருவ நட்சத்திரமாய்” ஒளிர்ந்தது…

கமலின் நிலைப்பாடும் “கோமகனா” இல்லை “கோமாளியா” என்பதை காலமும் மக்களும் முடிவு செய்வார்.

மீண்டும்…
எனக்கு கமலிடம் நிறைய முரண்பாடுகள் உண்டு. அவரின் அரிதாரத்தையும் தொழில் பக்தியையும் கண்டு இன்னும் வியப்பவன் நான்…
அவரின் இன்றைய நிலைப்பாடுகளை நான் முழுமையாக ஆதரிக்கிறேன்…

வாக்காளன் பேசுகிறேன்… வாக்காளர்களோடு மட்டும் பேசுகிறேன்

என் இனிய வாக்காள நண்பர்களே, தமிழக அரசியல் தேர்தல் களம் தன இறுதி நாட்களை நோக்கி நகர்ந்துள்ளது… இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் அனைத்து விதமான பரப்புரைகளும் கருத்துக் கணிப்புகளும் நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பது தேர்தல் விதிமுறை. அரசியல் களத்தை பின்தொடர்வது என் இயல்பு. கட்சிகள் குறித்து என் கருத்துக்களை தொடர்ந்து நண்பர்களிடமும் சமூக வலைதளங்களிலும் பகிர்த்து வந்துள்ளேன். இந்த முறை இது போன்ற கருத்து எதுவும் நான் பகிரவில்லை.

ஆனால் இன்று என் மனவோட்டத்தை பதிவு செய்ய வேண்டும் எனத் தோன்றியது. எந்த தேர்தலிலும் இல்லாத ஒரு கனத்த மவுனம் மக்களிடம் நிலவுகிறது. பணபலம் உள்ள கட்சிகள், பணத்தால் கட்டப்பட்ட கூட்டணிகள், சாதி வோட்டுகளை மட்டும் நம்பும் கட்சிகள் என எங்கும் ஒரு கத்திரி வெயில் தாண்டிய புழுக்கம். 1991 ஆம் ஆண்டில் இருந்து நான் பின்பற்றும் தேர்தல் களங்களில் சாதியும் பணமும் இந்த அளவு இதற்கு முன் எந்தத் தேர்தலிலும் இவ்வளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்குமா என்பது சந்தேகமே…. அரசியல் கட்சி தாண்டி மக்களின் மன நிலைகளும் பெரிய அளவில் மாறிவிட்டது. இலவசங்களும் கடன் தள்ளுபடிகளும் சாதனைப் பட்டியலில் சேர்க்கும் அவலம் நிலவுகிறது. இவை வாழ்க்கைத் தரத்தையோ, சமூக பொருளாதார சமநிலையையோ நிச்சயம் கொண்டு வாரது என்பது திண்ணம். மக்கள் சிந்திக்காமல் இருக்க அனைத்து செயல்பாடுகளும் அணைத்துச் செயல்படுத்தப் படுகிறது.

இந்த நிலை மாற நாம் என்ன செய்ய முடியும் …. ஒன்றே ஒன்றுதான் … நிச்சயம் வாக்களியுங்கள்… இந்த முறை நான் அரசியல் கட்சிகள் தாண்டி, தேர்தல் அறிக்கைகள் தாண்டி… நிற்கின்ற வேட்பாளர்களில் என்னிடம் இருத்த தகவல்களின் அடிப்படையில் ஒரு வேட்பாளருக்கு வாக்கு அளிக்க முடிவு செய்துவிட்டேன்… அவர் வெற்றிபெறுவது கடினம் எனத் தெரிந்தும், மன நிறைவுடன் நான் …. மாற்றம் ஒவ்வொரு தனி மனிதனிடம் இருந்து தான் தொடங்க முடியும் …. வாழ்க ஜனநாயகம்…..

பல்வேறு நண்பர்கள், சுமார் 15-20 மாவட்ட நபர்கள், அரசியல் சார்ந்த அன்பர்கள், அதிகார வர்க்கச் செய்திகள்/தகவல்கள், பத்திரிகை தொலைக்காட்சி நண்பர்கள், அரசியல் விமர்சகர்கள், சாமானிய மக்கள், தொழில் நடத்தும் நண்பர்கள், அரசியல் அதிகார வர்கத்தின் நெருங்கிய தொடர்புகளில் இருப்பவர்கள் எனப் பல்வேறு தரப்பினரிடம் நான் அறிந்து கொண்ட தகல்களின் அடிப்படையில், என் தேர்தல் கணிப்பு:
அதிமுக -> 95 – 110
திமுக+ -> 85 – 95
மற்றவர்கள் -> 7 – 10
இழுபறி -> 30-35

நேபாளில் புதிய அரசமைப்புச் சட்டம் – ஒரு உரையாடல்

பல்வேறு செய்திகளையும், நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளையும் நாம் மிக எளிதாக கடந்து சென்று விடுகிறோம். அவ்வாறு நாம் நம் கவனத்தை பெரிதாக கருத்தில் கொள்ளாத ஒரு நிகழ்வு, நம் அண்டை நாடான நேபாளில் நடந்த புதிய அரசமைப்புச் சட்டத் திருத்தம். நேபாள மக்களால் மிகப் பெரிய திருவிழா போல் கொண்டாடப் பட்ட இந்த நிகழ்வு சமகாலத்தில் நடந்த மாற்றங்களில் மிகப் பெரிய ஒன்று.

மன்னராட்சியில் முழுமையான மாற்றம், இந்து நாடு என்ற அடையாள உடைப்பு என மிகப் பெரிய மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துள்ள. இந்த நிகழ்வுகளை மிகவும் கவனமாக நான் கவனித்து வந்தேன். இந்த மாற்றம் குறித்து செய்திகள் தவிர்த்து ஏதாவது வேறு வழிகளில் முழுமையாக அறிந்து கொள்ள முடியுமா என் எண்ணிக் கொண்டிருந்தேன். இந்தச் சூழ்நிலையில் ஒரு நேபாளி தோழியின் நினைவு வந்தது. FaceBookஇல் அவளும் நேபாளின் இந்த மாற்றத்தை கொண்டாடிக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டேன். ஒரு நேபாளக் குடிமகளாக அவள் இந்த மாற்றத்தை எவ்வாறு பார்க்கிறாள் என்பதை அறிந்துகொள்ள அவளிடம் உரையாடினேன். உரையாடலின் சாரத்தை 7 கேள்விகளின் மூலம் பதிலாகப் பெற்றேன். அந்த கேள்வி பதில்கள் உங்களின் பார்வைக்கு ஆங்கிலத்தில்:

1. Why you think this constitution change is required for Nepal?

It is only due to demand of public. Why public demanded is another big issue to be studied… we are little known people with little confidence with our knowledge. Suffering with poverty lack of development and deprived with facilities. In the situation so called political party front liners (I do not want to address them as leaders) easily got to fill the train of poor fallows the problem had always been with the policy… so if changed could solve those issues and made the mass to demand for change in entire system through change of constitution.

2. Do you still want Nepal has to be a Hindu nation? if not why so?

I am not that particular about it. In one way it’s good, Nepal adopted secularism and identified all the religions nationally. Other way. .. I do want Nepal to be Hindu nation. To be a Hindu nation had been distinct identity of Nepal… I don’t see any worth on loosing the glorious identity ….

3. What’s are the best parts you like about new Constitution?

I have not studied it yet still as far as I am familiar with its contents, but decentralized system is one good thing…

4. As a citizen, what are your priorities lists of issues to be worked in Nepal now?

Constitution speaks about political system. It is not the document of economic strategies and I do not believe in system rather advocate on strategies and its implementations. If I had been in the level to influence the points of constitution I would place one clause regarding requirement of basic knowledge level that a political leader should pose with. My point is. I would have prioritized economics and knowledge or knowledged people in policy level

5. How this change are significant for youngsters like you and how the older generation (your parents, grant parents) looks about this changes?

Shortly I am optimistic so is old age. I might be optimistic for myself and they for their children

6. What is the process adopted to change the constitution and how long its takes for the King to execute the same?

If seen from surface political movement was the process. Movement illection and constitution. If seen inside it would be excessive to contain within 40 words☺

7. Do you see India played any major role as of now in Nepal’s development, if not any specific areas where you think India can play a role in Nepal’s development in future?

It should rather stop playing influence role in major political decisions…. kidding If India shares its sea with Nepal for third country trade without any obstacles it would be great good… on infrastructure and industries stuffs Nepal should be independent itself. After all Nepal is a beautiful country with enormous potential. But Still its developing country. Here the problem is not Nepal but the countrymen, system and the attitude of ours. We (my generation) will bring change in system of Nepal soon .

இளம் தலைமுறையினரின் நம்பிக்கை நாட்டை உயர்த்தும் என்பது பல்வேறு காலகட்டத்தில் நிரூபிக்கப்பட்ட வரலாறு. நிலநடுக்கம் கோரத் தாண்டவம் ஆடிய இதே வருடத்தில் அரசமைப்புச் சட்ட மாற்ற மைல்கல் நிறைவேறியுள்ளது. நேபாளின் இந்த சரித்திர மாற்றம் ஒரு மிகப் பெரிய தேச எழுச்சியாக மாற நாமும் வாழ்த்துவோம் !!!!

நீரின்றி அமையா உலகு

“நமக்கு சில செய்திகளின் முக்கியத்துவம் பல நேரங்களில் புரியாமல் போகிறது”.. இந்த வாக்கியத்தை ஒரு பத்திரிக்கை நண்பர் வாயிலாக சில மாதங்களுக்கு முன் கேட்டேன். இந்த வாக்கியத்தில் எனக்கு உடன்பாடு இருந்தாலும் சரியான காரண காரியங்களுடன் இது போன்ற அசட்டை நடக்காது என்று மிகப் பெரிய நம்பிக்கையுடன் இருந்தேன். இன்று அந்த நம்பிக்கை சற்றே தளர்ந்தது.

இன்றைய FB, WhatsApp , மற்றும் BLOG இவற்றில் மிக அதிகமாக விவாதிக்கப்படும் செய்தி மற்றும் தகவல் எது என்று சற்றே நுழைந்து பார்த்தேன். பின்வருவன யாவும் தான் அவை:

  1. மோடியின் 7 நாள் வெளிநாட்டு பயணம்
  2. நேதாஜி குறித்த கருத்துக்கள்
  3. ஜெயலலிதா பேரவையில் தலைமை நீதிபதி தெரிவித்த கருத்து பற்றி கலைஞரிடம் சவால்
  4. ஸ்டாலின் அவர்களின் ‘நமக்கு நாமே’ பாதக, சாதகங்ககள்
  5. கர்நாடக நீர்பிடிப்பு பகுதிகளில் மழை குறைந்தால், தமிழகத்திற்கு 40 டி.எம்.சி., தண்ணீர் திறக்க முடியாது: சித்தராமையா
  6. விஷ்ணுபிரியா தற்கொலைக்கு உயரதிகாரிகளின் நெருக்கடியே காரணம்
  7. தமிழகத்தில் பூரண மதுவிலக்கு அமுல்படுத்தக் கோரி அடுத்தக்கட்ட போராட்டங்கள்
  8. 7அவது சம்பள கமிசன் சார்ந்த எதிர்பார்ப்புகள்
  9. இயற்கை மூலிகை மருந்து தெளித்து சாதனை
  10. ‘வாட்ஸ் ஆப்’ கெடுபிடி உத்தரவுகள் வாபஸ்
  11. தேசிய ஜூடோ போட்டி பழநி மாணவிக்கு தங்கம்
  12. நாளை பக்ரீத் பெருநாள், பிரியாணிச் சாப்பிட அழைப்பு வேண்டல் 

    தினமலர், தினத்தந்தி, தினமணி மற்றும் தி ஹிந்து (தமிழ்) ஆகிய முன்னணி தினசரிகளின் இணைய பக்கங்களை பார்த்தேன். The Hindu மற்றும் Times Of India ஆகிய ஆங்கில நாளிதழிலும் பார்த்தேன்.

    தினமலர் தவிர வேறு எந்த பத்திரிகையிலும் முதன்மையாக இல்லாத செய்தி இதுதான் : “அனைத்து நகரங்களிலும் குடிநீர் வினியோகம் தனியார் மயம்: பணவீக்க அடிப்படையில் கட்டணம் நிர்ணயம்”

செய்திச் சுருக்கம் இதுதான்: தற்போது, நம் நாடு முழுவதும் உள்ள அணைத்து நகரங்களில் மக்களுக்கு தினமும் குடிநீர் வினியோகம் செய்யும் பணி, அந்தந்த நகராட்சி, மாநகராட்சிகள் வசம் உள்ளது. இந்த நடைமுறையில் அதிரடியாக மாற்றங்களை மேற்கொண்டு கட்டணம் வசூலிக்க மத்திய நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சகம் முடிவு செய்துஉள்ளது.(decided….)  குடிநீர் வினியோகம் செய்யும் பணியில் தனியாரின் பங்களிப்பு ஏற்பட திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. (already confirmed….)  பணவீக்கத்தின் அடிப்படையில் கட்டணம் நிர்ணயம் செய்யும் திட்டமும் உள்ளது (காசு, பணம், துட்டு, money ).  நாடு முழுவதும் உள்ள முக்கிய நகரங்களின் பிரதிநிதிகளுடனும், மாநில அரசு பிரதிநிதிகளுடனும், மத்திய நகர்ப்புற மேம்பாட்டு அமைச்சக அதிகாரிகள், சமீப காலமாக தொடர்ந்து ஆலோசனை நடத்தி வந்தனர் (செய்தி அளவில் இந்த சந்திப்புகள் எங்கும் இருந்ததாக எனக்கு நினைவில்லை). மத்திய அரசின், ‘ஸ்மார்ட் சிட்டி’ திட்டத்தின் கீழ் வரும் நகரங்கள் மற்றும், ‘அம்ருத்’ திட்டத்தில் வரும் நகரங்களில், இந்த திட்டத்தை செயல்படுத்தவும் முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஜனநாயகம், அரசு, மக்கள், மக்கள்நலன், அடிப்படை உரிமை, அடிப்படை வசதி, உயிர் வாழும் தகுதி என எந்த நோக்கத்தில் பார்த்தாலும் குடிநீரை அரசு விற்பது அதுவும் தனியார் வசம் குடிநீர் விநியோக உரிமையை கொடுப்பது ஏற்புடையது அல்ல.  குடிநீர் விநியோக நடைமுறையில் உள்ள சிக்கல்களை தீர்க்க பல வழிகள் உள்ளன. அரசு அதிகாரிகள் மற்றும் IAS அந்தஸ்தில் உள்ள பல்வேறு நபர்கள் நிச்சயம் இதற்கான தீர்வை தரமுடியும். ஆனால் எளிய வழிமுறைகளை நாடாமல் குடிநீர் வழங்கும் பொறுப்பை தனியார் வசம் ஒப்படைப்பதிலும், குடிநீருக்கு பணவீக்கம் சார்ந்த கட்டணம் வாங்கும் திட்டத்திற்கும் நிச்சயம் மக்களாகிய நாம் உடன்படக் கூடாது.

அரசு இயந்தரத்தில் உள்ள தவறுகள் மற்றும் குறைபாடுகளை நிவர்த்தி செய்ய “தனியார்” மயமாக்கல் ஒன்று மட்டும் தான் தீர்வு என்கின்ற இந்த மனநிலை மிகவும் தவறு. “தனியார்” மயமாக்கல் அரசுக்கு மற்றும் மக்களுக்கு உதவும் இடங்களை நாம் ஆதரிக்கலாம்.

நிச்சயமாக “குடிநீர்” விநியோகிக்கும் திட்டத்திற்கு இல்லை…..

“மூன்றாம் உலகப் போர் “நீர்” ஆதாரத்தின் அடிப்படையில் வரும்” என்கிற்ற கோட்பாடு நினைவுக்கு வந்து வாட்டுவதை இந்த சமயத்தில் தவிர்க்க முடியவில்லை…

ஈழத்தமிழனும் மனிதன் தான்

போர் குற்றம் சார்ந்த மூனாவது அறிக்கையா அல்லது நாலாவதா தெரியவில்லை… ஆனால் பலபேர் எதிர்பார்த்த ஐநா மனித உரிமைகள் அறிக்கை வெளி வந்துவிட்டது [Report of the OHCHR Investigation on Sri Lanka (OISL]. கடந்த இரண்டு நாட்களாக அரசியல் நிகழ்வுகள், தொலைக்காட்சி விவாதங்கள், மற்ற சக நண்பர்களின் கருத்துக்கள் எல்லாவற்றையும் கவனித்து வருகிறேன்.

இந்த விவாதங்களில் உண்மையான நிலவரத்தை மிக விரிவாக மனித உரிமைகள் செயல்பாட்டாளர் “கணநாதன்” அவர்கள் புதிய தலைமுறையின் “நேர்பட பேசு” நிகழ்ச்சியில் பகிர்ந்து கொண்டார். இவரது அனைத்து கருத்துகளையும் நான் ஏற்கிறேன். கீழே உள்ள சுட்டியில் 30வது நிமிடத்தில் இருந்து அவர் கருத்துகளை நீங்கள் கேட்கலாம்.

TN Assembly resolution on Srilankan war crimes – Nerpada Pesu (16/09/2015)
Youtube Link : https://www.youtube.com/watch?v=–lA0N2rtWM
இந்த OISL அறிக்கை சார்ந்த விவரங்களை பார்க்கும் முன் இரண்டு செய்திகள்:

1) நவநீதம்பிள்ளை அறிக்கை என்ன ஆனது என்பது இன்றுவரை தெரியவில்லை…. ஐநா அது குறித்து பேச விரும்பவில்லை
2) 2011 இல், OISL அறிக்கை போலவே ஐநா ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டது. அந்த அறிக்கையின் சாராம்சமாக சொல்லப் படுவது இதுதான்:

  • The Sri Lankan military used large-scale and widespread shelling causing large numbers of civilian deaths. This constituted persecution of the population of the Vanni.
  • The Tamil Tigers kept hostage 330,000 civilians who were fleeing the shelling and trapped in an ever decreasing area.
  • The Sri Lankan government tried to intimidate and silence the media and other critics of the war using a variety of threats and actions, including the use of white vans to abduct and to make people disappear.
  • The Sri Lankan military shelled on a large scale the three Safe Zones where it had encouraged the civilian population to concentrate. It did this even after saying it would cease using heavy weapons.
  • The Sri Lankan military shelled the UN hub, food distribution lines and Red Cross ships coming to rescue the wounded and their relatives. It did this despite having intelligence as well as notifications by the UN, Red Cross and others.
  • Most of the civilian casualties were caused by Sri Lankan military shelling.
  • The Sri Lankan military systematically shelled hospitals on the frontlines. All hospitals in the Vanni were hit by mortars and artillery, sometimes repeatedly, despite the Sri Lankan military knowing their locations.
  • The Sri Lankan government systematically deprived civilians in the conflict zone of humanitarian aid, in the form of food and medical supplies, adding to their suffering. The government deliberately underestimated the number of civilians in order to deprive them of humanitarian aid.
  • Tens of thousands of civilians were killed between January and May 2009. Many died anonymously in the final days.
  • The Sri Lankan government subjected the civilians who managed to escape the conflict zone to further deprivation and suffering.
  • Screening for Tamil Tigers took place without any transparency or external scrutiny. Some of those separated by the screening were summarily executed whilst women were raped. Others simply disappeared.
  • All IDPs were detained in closed overcrowded camps where they were deprived of their basic rights. The conditions in the camps resulted in many unnecessary deaths.
  • There were interrogations and torture in the camps. Suspected Tamil Tigers were taken to other facilities where they faced further abuse.
  • The Tamil Tigers refused to allow civilians to leave the conflict zone and kept them as hostages. The civilians were sometimes used as human shields.
  • The Tamil Tigers forcibly recruited members during the whole of the civil war but this intensified during the final stages of the war. Some of the recruits were young as 14.
  • The Tamil Tigers forced civilians to dig trenches, risking making them look like combatants.
  • The Tamil Tigers kept on fighting even when it became clear they had lost in order to save the lives of its leaders. This futile prolonging of the conflict resulted in many civilians dying unnecessarily.
  • The Tamil Tigers shot at point blank any civilian trying to leave the conflict zone.
  • The Tamil Tigers fired artillery from near civilians. They also stored military equipment near civilians and civilian structures such as hospitals.
  • The Tamil Tigers carried out suicide attacks against civilians outside the conflict zone even during the final stages of the civil war.
    முழு விவரங்கள் இங்கே காணலாம்:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Alleged_war_crimes_during_the_final_stages_of_the_Sri_Lankan_Civil_War

2015 OISL அறிக்கை என்னைப் பொறுத்த வரையில் 2011 அறிக்கையின் மறு பதிப்பு போலவே உள்ளது. ஒரு மிகப் பெரிய மாறுதல் இலங்கையில் இப்பொழுது உள்ள அரசு சற்றே ஐநா அமைப்பினர்க்கு உதவுவது போல் தெரிகிறது. OISL அறிக்கை நடந்தது போர் குற்றம், மனித உரிமைகள் மீறல் என்கிற்ற அளவில் தான் நிற்கிறதே தவிர “இன அழிப்பு நடவடிக்கை” என்று எந்த இடத்திலும் கூறவில்லை. பல்வேறு செயல்பாட்டாளர்கள் விரும்பிய “சர்வதேச விசாரணையும்” OISL அறிக்கையில் உறுதி செய்யப்படவில்லை, ஒரு கூட்டு விசாரணை அமைப்பு என்கின்ற அளவில் நின்று கொண்டது.

தமிழக சட்ட மன்றத்தில் மீண்டும் ஒரு தீர்மானம்….வரவேற்க வேண்டிய ஒன்று. ஆனால் நிச்சயமாக இந்தியாவின் மைய அரசு, ஐநா மன்றத்தில் இலங்கை அரசுக்கு எதிராக எந்த பெரிய அழுத்தமும் தராது என்பது திண்ணம்.

ஏமாற்றமான சூழ்நிலை மட்டுமே மிஞ்சுகிறது…. 2009இல் போர் முடிந்தது என்று கொண்டாலும் … 6 ஆண்டுகள் ஓடிக் கடந்து விட்டது …. அறிக்கைகளும் போரட்டங்களும் விவாதங்களும் நடக்கின்றன …

ஈழத் தமிழனின், அடிப்படை”மனிதம்” சார்ந்த எதிர்பார்ப்புகள் என்னவாகும்….. அரசியல் உரிமை இல்லை…இப்பொழுது அந்த கோரிக்கை தமிழர்களின் முதன்மையும் இல்லை, இலங்கையில் இயல்பாக வாழ வழிகூடக் கடினமாகத்தான் தோன்றுகிறது… எந்த பெரிய மாற்றமும் நடப்பதாக தெரியவில்லை.

நம்பிக்கை ஒன்று தான் வழி ….

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? – பகுதி 5

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற முதல் பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/08/25/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-1/

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற இரண்டாவது பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/08/30/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-2/

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற முன்றாவது பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/09/01/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-3

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற நான்காவது பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/09/03/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-4/

இந்த நான்கு பதிவுகளில் மதுவிலக்கினால் ஏற்படும் சுமார் 30 ஆயிரம் கோடி வருவாய் இழப்புக்கு மாற்று வழி என்ன என்பதற்கு சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தால் பத்திரிகை நண்பர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட தகவல் உங்கள் பார்வைக்கு பகிரப்பட்டது(இந்த தகவல் சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தின் அனுமதியுடன் இங்கே பகிரப்பட்டுள்ளது).

இந்தப் தொடர் பதிவுகளின் முதல் பதிவில் மக்களின் மனக் கேள்விகளாக இரண்டு கேள்விகளை எடுத்து தகவல் சொல்ல ஆரம்பித்தது உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம்.

1) எல்லா அண்டை மாநிலங்களில் மது விற்பனை தடை செய்யப்படவில்லை; தமிழகத்தில் மதுவிலக்கால் கள்ளச்சாராயம் பெருகிவிடும், மக்கள் மரணமடைவர்;
2) மக்கள்நலத் திட்டங்களை (இலவசங்கள் ???) நிறைவேற்ற நிதிப்பற்றாக்குறை ஏற்படும்

மக்கள்நலத் திட்டங்கள் சார்ந்த நிதிப்பற்றாக்குறையை கையாளப் பல வழிகளில் சில தகவல்கள் முன்பதிவுகளில் இருக்கின்றன. இப்பொழுது அடுத்த “கள்ளச்சாராயம்” சார்ந்த கேள்விக்கு வருவோம்.

கள்ளச்சாராயம் சார்ந்த தகவல்களின் பதிவு உள்ள சுட்டி இங்கே : http://closetasmac.blogspot.in/2015/07/tamilnadu-no1-state-in-deaths-due-to.html

கள்ளச்சாராயம் சார்ந்த சாவுகளின் 10 வருட புள்ளி விவரங்கள் தெளிவாக உள்ளது.

“மதுவிலக்கை அமல்படுத்தினால் கள்ளச்சாராயத்தால் மக்கள் கொத்துக் கொத்தாக சாவார்கள் என்ற தமிழக அரசின் வாதம் அடிப்படை ஆதாரம் இல்லாதது என்பது தெளிவாகிறது. குஜராத்தில் மதுவிலக்கு அமலில் இருக்கிறது. இதனால், அங்கு கள்ளச்சாராயம் குடித்து பல்லாயிரக்கணக்கான பேர் செத்துவிடவில்லை. கடந்த 10 ஆண்டுகளில் அங்கு கள்ளச்சாராயத்தால் செத்தவர்கள் எண்ணிக்கை ஆயிரத்தைக் கூட எட்டவில்லை. 843 என்ற அளவிலேயே இருக்கிறது.”

நிச்சயமாக இந்தப் செய்திகளைப் படித்தபின் “கள்ளச்சாராயம்” சார்ந்த “மதுவிலக்கு” நிலைப்பாடு சற்றே மாறும் என்பது திண்ணம்.

இவ்வாறு மதுவிலக்கு சார்ந்த பல வாதப் பிரதி வாதங்கள் நடந்துள்ளன… நடக்கின்றது… நடக்கும். ஆனால் அடிப்படை செய்தி வேறு. கடந்த 10 ஆண்டுகளில் ஏன் மது இவ்வளவு பெரிய சவாலாக மாறியது என நாம் யோசிக்க வேண்டும்….

அரசு மது விற்றது … பல மதுக் கடைகள் … பல்வேறு காரணங்கள் இருந்தாலும் … என் அளவில் இரண்டு மிகப் பெரிய தவறுகள் நடந்துள்ளன….

1) “மது” தவறு என்கின்ற ரீதியில் உள்ள பிரச்சாரமோ விளம்பரமோ குறைந்த அல்லது இல்லவே இல்லை என்கின்ற நிலை
2) நடுத்தர மக்களின் “மது” சார்ந்த மனநிலை மாற்றம்

சற்றே சிந்தித்து பார்த்தால் புகைப் பழக்கமோ இல்லை குட்கா பழக்கமோ இந்தப் 10-12 வருடங்களில் பெருகவில்லை …. காரணம் இந்தப் பழக்கங்கள் சார்ந்த தீய விளைவுகளை விளக்கும் பிரச்சாரம். “புகை தீது” என்கின்ற வாசகம் எவ்வளவு பெரிய அளவில் அட்டையில் அச்சிடப் படுகிறது …. இந்த அளவை குடுவையில் உள்ள “மது தீது” வாசகத்துடன் ஒப்பிட்டால் நான் சொல்வது உங்களுக்குப் புரியும் … குட்கா முகேஷ் உங்கள் நினைவில் நிச்சயம் நிற்கும் …

இது எல்லாம் தாண்டி “மது” எப்பொழுதும் சமூகத்தில் பொருளாதார அளவில் நடுத்தர வர்கத்தின் வாழ்க்கை முறையில் இருந்தது இல்லை. “குடிகாரன்” என்கின்ற பெயருக்குப் பயந்த பலர் இருந்தனர். குடிப்பது பாவம் என்கிற்ற அளவில் கூட சிந்தித்த நபர்கள் கொண்ட சமூகம் நம் தமிழ்ச் சமூகம். ஆனால் இன்று நிலைமை வேறு. நடுத்தர வர்கத்தின் வாழ்க்கை முறையில் “மது” தன் இடத்தை அடைந்து விட்டது….

குடிப்பது தவறு இல்லை ….
யாரு குடிக்காம இருக்கா…
என் கணவர் அளவா குடிப்பார்…
நான் பீர் மட்டும் குடிப்பேன்….
வெள்ளிக்கிழமை மட்டும் தான் …
weekend party மட்டும் தான் …
bachelors party மட்டும் தான் …
பிறந்தநாள் party மட்டும் தான் …
நான் குடிக்கிறது என் பொண்டாட்டிக்கு தெரியும் …
wine சாப்டா இதயத்துக்கு நல்லது ….
குடிச்சா நல்லா சாப்பிடனும்…
only foreign சரக்கு மட்டும் தான் ….

இவ்வாறு பல்வேறு காரணங்களை கண்டு கொண்டு, “மது” பலரது வாழ்வில் ஒரு அங்கமாக மாறிப் போனது … இந்த மக்களின் மனநிலை மாற்றம் தான் மிகப் பெரிய சவால்…

“மது” நிலை மாற்றம் தகர்த்தது இன்றைய சமுதாயத்தை மட்டுமல்ல எதிர்காலச் சந்ததியினரின் வாழ்வும் தான் என்பதை நாம் அனைவரும் எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும்…

நாம் விவாதித்த விவாதிக்கும் விவாதிக்கப் போகும் பல்வேறு காரண காரியங்களும் “மது” தீங்கு சார்ந்த சிறு முன்செல்லும் மற்றம் என்பது திண்ணம். நிச்சயம் அவை அனைத்தும் நடக்க வேண்டும். மது கடைகளின் எண்ணிக்கை குறைய வேண்டும். அரசு மது விற்கக் கூடாது. முழு மதுவிலக்கு அவசியம். ஆனால் இவை எல்லாம் தாண்டி மக்களின் மன மாற்றம் ஒன்று தான் நிரந்தரத் தீர்வு…

வள்ளுவரின் 10 குறள் வேண்டாம் …. இந்த ஒரு குறள் நிச்சயம் உங்கள் மனதைக் கேள்வி கேட்கும் ….

துஞ்சினார் செத்தாரின் வேறுஅல்லர் எஞ்ஞான்றும்
நஞ்சுஉண்பார் கள்உண் பவர்.

பொருள்:
உறங்கினவர், இறந்தவரைவிட வேறுபட்டவர் அல்லர்; அவ்வாறே கள்ளுண்பவரும் அறிவு மயங்குதலால் நஞ்சு உண்பவரே ஆவர்.

மன மாற்றம் தான் வழி …. நடக்கும் என்று நம்புவோமாக….

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? – பகுதி 4

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற முதல் பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/08/25/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-1/

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற இரண்டாவது பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/08/30/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-2/

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற முன்றாவது பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: : http://www.ganapathi.me/2015/09/01/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-3

இந்தப் பதிவில் மதுவிலக்கினால் ஏற்படும் சுமார் 30 ஆயிரம் கோடி வருவாய் இழப்புக்கு மாற்று வழி என்ன என்பதற்கு சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தால் பத்திரிகை நண்பர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட தகவல் (நான்காவது பகுதி) உங்கள் பார்வைக்கு (இந்த தகவல் சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தின் அனுமதியுடன் இங்கே பகிரப்பட்டுள்ளது).

தொடர்ச்சி ….

அரசுக்கு புதிய வருவாய் வழிகள்:

அரசுக்கு வருவாய் வருவதற்கு ஆயிரம் வழிமுறைகள் இருக்கின்றன. அரசியல்வாதிகளின் இலஞ்ச-ஊழல், முறைகேடுகள் காரணமாகவும், அதிகாரிகளின் சரியான வழிகாட்டுதல் இன்மையாலும் அரசுக்கு முறையாக வரவேண்டிய வருவாய் வருவதில்லை.

மதுவிலக்கை அமல்படுத்தினால் டாஸ்மாக் வருமானம் 30 ஆயிரம் கோடி போய்விடும் என்று பதறும் தமிழக அரசுக்கு, மாற்று வருவாய் ஆதாரங்களைச் சுட்டிக்காட்டி ”தமிழ்நாடு பொதுப்பணித்துறை மூத்த பொறியாளர் சங்கம்”(த.பொ.மூ.பொ.ச) ரூ.5 லட்சம் கோடி வருவாய்க்கும், 2 லட்சம் பேருக்கு வேலை வாய்ப்பு தரும் திட்டத்தை வெளியிட்டுள்ளது. இக்கையேடு 24-07-2015 அன்று சென்னை சேப்பாக்கத்தில் உள்ள பத்திரிகையாளர் மன்றத்தில் வெளியிடப்பட்டது. வெளியீட்டு நிகழ்வில் த.பொ.மூ.பொ.சங்கத்தைச் சார்ந்த திரு.வீரப்பன், பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணைவேந்தரும் பொறியாளருமான முனைவர்.முத்துக்குமரன் அவர்களும், ”மது இல்லாத் தமிழகம் கற்பனையா” புத்தகத்தின் ஆசிரியர் அருணபாரதி அவர்களும், சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தின் சார்பாக நானும் கலந்துகொண்டோம்.

அக்கையேட்டில் உள்ள 5 லட்சம் கோடி வருவாய்க்கு வழிசொல்லும் திட்டங்களில் சில குறிப்பிட்ட திட்டங்கள்…

– உள்ளாட்சி அமைப்புகளில்(பஞ்சாயத்து,பேரூராட்சி, நகராட்சி) உள்ள ஏரிகள், கண்மாய்கள், குளங்களின் வண்டல் மண்ணை தூர்வார வெளிப்படையான ஏலம் விடுவதன் மூலம் – ரூ. 5000 கோடி கிடைக்கும். இதனால் நிலத்தடி நீரும் பெருகும்.

– இந்து சமய அறநிலையத்துறையின் கீழுள்ள ஆயிரக்கணக்கான கோயில்களுக்குச் சொந்தமான விளைநிலங்கள், வாடகை இடங்களில் முறையாக வரி/கட்டணம் வசூலித்தல் மூலம் – ரூ.5000 கோடி

– இலட்சக்கணக்கான ஏக்கர் புறம்போக்கு நிலங்களை முறையாகப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் – ரூ.10,000 கோடி

– வீட்டுமனை உருவாக்கத் திட்டம்(Housing Layouts), கட்டிட அனுமதி, சொத்துவரி போன்றவற்றை முறைப்படுத்துவதன் மூலம் – ரூ. 3.5 லட்சம் கோடி

– பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு நிலம், மின்சாரம், தண்ணீர் போன்றவற்றை மிகக்குறைந்த விலைக்கு கொடுக்கும் கொள்கையில் மாற்றம் செய்தால் – ரூ.20000 கோடி

– சுற்றுலாத் தலங்களில் கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதன் மூலம் கூடுதம் வருவாய் – ரூ.5000 கோடி

– இருசக்கர, நான்கு சக்கர வாகனங்கள் பொதுஇடத்தில் நிறுத்துவதற்கு கட்டணம் வசூலிப்பதன் மூலம் – ரூ.10000 கோடி

பழுத்த அனுபவமும், தீவிர சமூக அக்கறையும் கொண்ட மூத்த பொறியாளர்கள் ரூ.5 லட்சம் கோடி மாற்று வருவாய்க்கு வழிகாட்டியுள்ளனர். இதில், 10% தொகையான ரூ.50 ஆயிரம் கோடி கிடைத்தாலே போதும் டாஸ்மாக் வருமானம் இல்லாமல் அரசை நடத்திவிடலாம். கூடுதல் வருவாயை வேறு மக்கள் நலத்திட்டங்களுக்குப் பயன்படுத்தலாம்.
இயற்கை வளங்களை முறையாக நிர்வகிப்பதின் மூலம்:

ஆற்றுமணல், தாதுமணல், கிரானைட், கிராவல் மண் போன்ற இயற்கை வளங்களை முறையாக நிர்வகிப்பதின் மூலம் மட்டுமே மதுவிலக்கினால் ஏற்படும் ரூ.30 ஆயிரம் கோடி வருவாய் இழப்பை ஈடுகட்டிவிடமுடியும் என்கிறார் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலரும், தமிழகம் நன்கறிந்த சமூகப் போராளியுமான முகிலன்.

முகிலன் முன்வைக்கும் மாற்று வருவாய் திட்டம்:

ஆற்று மணல் குவாரிகளை முறைப்படுத்துவதன் மூலம் கிடைக்கும் கூடுதல் வருவாய் – ரூ.13100 கோடி

தாதுமணல் விற்பனையின் மூலம் கூடுதல் வருவாய் : ரூ.14560 கோடி

கிரானைட் விற்பனையின் மூலம் – ரூ. 10950 கோடி

மொத்தம் – ரூ. 38610 கோடி
தனியாரிடம் இல்லாமல் அரசே இயற்கை வளங்களை நிர்வகிக்கும்போது அரசுக்கு வருவாயும் அதிகரிக்கும் ; சுற்றுசூழலும் காக்கப்படும்.

நல்ல அரசாங்கம் என்பது…

ஒரு நல்ல அரசாங்கம் நியாயமான வழிமுறைகளின் மூலமும், நியாயமான வரிகளின் மூலமும் எவ்வளவு நிதி திரட்டமுடிகிறதோ அதைவைத்துத்தான் பட்ஜெட் போடவேண்டும். திருட்டுத்தொழில் செய்து சொகுசு வசதியோடு வாழ்ந்த குடும்பம், நியாயமாய் வாழ விரும்பினால் ஆடம்பரங்களைத் தவிர்த்து உள்ளதை வைத்துத்தான் வாழவேண்டும். ஆடம்பர வசதி கிடைத்தால்தான் ஒழுக்கமாய் வாழ்வேன் என்ற வாதத்தை ஏற்கமுடியாது.

குஜராத்தில் சாராயத்தின் மூலம் கிடைக்கும் வருவாய் இல்லை. கிட்டத்தட்ட நம்முடைய பட்ஜெட் அளவிற்குத்தான் அவர்களுக்கும் வருவாய் வருகிறது. கடந்த ஆண்டு பட்ஜெட்டில்(2015-2016), வரவையும் செலவையும் கழித்துவிட்டுப் பார்த்தால் குஜராத் பட்ஜெட்டில் ரூ.125 கோடி மிச்சம் இருந்தது(Fiscal Surplus). சாராய சாம்ராஜ்யம் நடக்கும் தமிழகத்திலோ கடந்த ஆண்டு பட்ஜெட்டில் ரூ.31829 கோடிக்கு பற்றாக்குறை (Fiscal Deficit) இருந்தது.

ஆக, சாராய வருமானம் இல்லாமல் ஆட்சி நடத்தவேண்டும் என்பது தார்மீக ரீதியில் அவசியம்.

******** அறிக்கை முடிவு ******

இந்தக் தொடர் பதிவின் ஆரம்பத்தில் சொன்னது போல்:

1) எல்லா அண்டை மாநிலங்களில் மது விற்பனை தடை செய்யப்படவில்லை; தமிழகத்தில் மதுவிலக்கால் கள்ளச்சாராயம் பெருகிவிடும், மக்கள் மரணமடைவர்;
2) மக்கள்நலத் திட்டங்களை (இலவசங்கள் ???) நிறைவேற்ற நிதிப்பற்றாக்குறை ஏற்படும்

என்கின்ற இரண்டு பெரும் கேள்விகளுக்கு விடை காணாமல் மதுவிலக்கு சாத்தியமில்லை, என்கின்ற மக்களின் மனநிலையில் இருந்து இந்தக் கருத்துக்கள் பகிரப்பட்டன.

கடந்த பதிவுகளில் உள்ள தகவல்கள் மூலம் சாராய வருமானம் இல்லாமல் ஆட்சி நடத்தமுடியும் என்பது பொருளாதார ரீதியில் சாத்தியம் என்கின்ற கோணத்தில் நாம் நிச்சயமாக சிந்திக்கலாம் என்கின்ற நம்பிக்கை கிடைத்திருக்கும். “மக்கள்நலத் திட்டங்களை (இலவசங்கள் ???) நிறைவேற்ற நிதிப்பற்றாக்குறை ஏற்படும்” என்கின்ற கேள்விக்கு பல பதில்கள் உள்ளது என்பது திண்ணம்.

அடுத்த தொடர் பதிவில் “கள்ளச் சாராயம் பெருகும்” என்கின்ற கேள்விக்கு உண்டான பதில், மற்றும் இந்த நீண்ட “மதுவிலக்கு” விவாதத்தில் என் நண்பர் ஒருவர் சொன்ன மற்றும் ஒரு கோணம் உங்களுக்காக ….

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? – பகுதி 3

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற முதல் பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/08/25/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-1/

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற இரண்டாவது பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/08/30/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-2/

இந்தப் பதிவில் மதுவிலக்கினால் ஏற்படும் சுமார் 30 ஆயிரம் கோடி வருவாய் இழப்புக்கு மாற்று வழி என்ன என்பதற்கு சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தால் பத்திரிகை நண்பர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட தகவல் (மூன்றாவது பகுதி) உங்கள் பார்வைக்கு (இந்த தகவல் சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தின் அனுமதியுடன் இங்கே பகிரப்பட்டுள்ளது).

தொடர்ச்சி ….

2. எதிர்காலத்தில் செய்யவேண்டியது:

ஆண்டுதோறும் தரும், வட்டித்தொகையை குறைப்பதற்கான முயற்சிகள் எடுக்கவேண்டும்.
மிச்சமாகும் தொகை: ரூ.893 கோடி (வருடத்திற்கு )

இந்த, எளிமையான வழிமுறைகள் மூலமே, மொத்தத்தில் : ரூ.12042 கோடி மிச்சமாக்கலாம். வட்டித் தொகையை குறைக்கவாய்ப்பில்லை, மின்சார-உணவு மானியத்தை மேற்சொன்ன அளவுக்குக் குறைக்க வழியில்லை என்ற நிலையிலும் குறைந்தபட்சமாக பத்தாயிரம் கோடிக்கு மேல் மிச்சமாவது நிச்சயம்.

அதாவது, அனாவசிய இலவசப் பொருட்களைத் தவிர்த்து, மானியங்கள் வழங்குவதில் உள்ள முறைகேடுகளைக் களைந்தாலே பட்ஜெட்டிற்கு ரூ.10000 கோடி கூடுதலாகக் கிடைக்கும். இது டாஸ்மாக்கில் சம்பாதிக்கும் வரித் தொகையில்
(ரூ.29672) மூன்றில் ஒரு பங்கை ஈடுகட்டும்(33%)….

1. விற்பனை வரி அதிகரிக்கும்…
தமிழகத்தின் சொந்த வரிவருவாயான 96082 கோடியில், 72068 கோடி விற்பனை வரி மூலம் வருகிறது.

டாஸ்மாக் மூலம் வரும் விற்பனை வரியைத் தவிர்த்துவிட்டுப் பார்த்தால், தமிழகத்தின் தற்போதைய விற்பனை வரியானது கிட்டத்தட்ட 50 ஆயிரம் கோடி என்ற அளவில்தான் உள்ளது. நியாயமாக தொழில் நடத்தும் சில வியாபரிகளோடு பேசியபோது விற்பனை வரி அதிகாரிகள், வரிவசூல் செய்வதில் முனைப்பு காட்டுவதில்லை. ஆடிட்டர்கள் மூலம் தேவையான லஞ்சத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு விற்பனை வரி முறைகேட்டைக் கண்டுபிடிப்பதில் கோட்டைவிட்டுவிடுகின்றனர் என்றே தெரிவிக்கின்றனர்.
இதிலுள்ள, வரிஏய்ப்பை குறைத்தால் அரசுக்கு கணிசமான விற்பனை வரி அதிகரிக்கும். தொழில் முனைவோர்களிடம் பேசியபோது 20% வரை அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளதாகத் தெரிவித்தனர். இருந்தபோதும், நாம் 10% விற்பனை வரி மட்டுமே அதிகம் கிடைக்கிறது என்று வைத்துக்கொண்டால்கூட அரசுக்குக் கூடுதலாகக் கிடைக்கும் வரி ரூ.5000 கோடி. அதாவது, விற்பனை வரி வசூலில் முனைப்புக் காட்டி, இலஞ்சத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தாலே அரசிற்கு கூடுதலாக ரூ.5000 கொடி கிடைக்கும்.

இப்போது டாஸ்மாக் தொடர்பான விற்பனை வரிக்கு வருவோம்.

2015-16 டாஸ்மாக் மூலம் அரசுக்கு வரவுள்ள மொத்த வரியானது ரூ.29672 கோடி.
இதில், ரூ.22375 கோடி விற்பனை வரியாகவும், ரூ.7297 கலால் வரியாகவும் வருகிறது.
இந்த 29672 கோடி வருவாய் இழப்பை ஈடுகட்டுவது எப்படி என்பதுதான் மதுவிலக்கு விவாதத்தின் முக்கிய அங்கமாக இருக்கிறது.

எதார்த்தமாகப் பார்த்தால், மதுவிலக்கை அமல்படுத்திய பிறகு டாஸ்மாக் கடைகளுக்கு சென்றுகொண்டிருந்த பல ஆயிரம் கோடிப்பணத்தில் பெரும்பகுதியானது, வேறு வகைகளில் செலவழிக்கப்படும்( உடைக்கோ, உணவுக்கோ..பிற) அப்படி, பிற வகைகளில் செலவழிக்கப்படும்போது அரசுக்கு கிடைக்கும் விற்பனை வரியானது அதிகரிக்கும். இந்த விற்பனை வரி அதிகரிப்பு, டாஸ்மாக் மூலம் கிடைக்கும் வரி வருவாயில்(ரூ.29672 கோடி) 20% ஆக இருந்தால் கூட ரூ.5934 கோடி கிடைக்கும்.
புரிதலுக்காக, ரூ.6000 கோடி என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

இந்த சமயத்தில் ராஜாஜி அவர்கள் 1937ல் மதுவிலக்கைக் கொண்டுவந்தபோது, விற்பனைவரியை அறிமுகப்படுத்தியதின் பின்ணனியை இங்கு குறிப்பிடுவது பொருத்தமாக இருக்கும்.
மக்கள் இதுவரை சாராயத்திற்கு செலவழித்த பணத்தை உணவுப்பொருட்கள், துணி, வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் போன்று வேறு ஏதேனும் வாங்குவதற்கு செலவழிப்பர்.

அப்படிப் பொருட்கள் வாங்கும்போது அதில் சிறுதொகையை வரியாக, விற்பனை வரியாக சேர்த்துவிட்டல் அரசுக்கு அதிலிருந்து கூடுதல் வரிவருவாய் வரும். இந்த அடிப்படையில், இந்தியாவிலேயே முதன் முறையாக மெட்ராஸ் மாகாணத்தில் 1937ல் விற்பனை வரியை ராஜாஜி கொண்டுவந்தாஅர். ( பம்பாய் மாகாணத்தில் 1938ல் தான் விற்பனை வரி அறிமுகமானது)

ஆக, விற்பனைவரியை முறையாக வசூலிப்பதன் மூலம் ரூ.5000 கோடியும்; மதுவிற்காக செலவிடப்பட்ட பணமானது வேறு வழிகளில் செலவிடப்படும்போது கூடுதலாகக் கிடைக்கும் விற்பனை வரியாக ரூ.6000 கோடியும் கிடைக்கும் என்று தெரிகிறது. மொத்தத்தில் ரூ.11,000 ஆயிரம் கோடி. இது, டாஸ்மாக் மூலம் கிடைத்துவந்த வரிவருவாயில் (ரூ.29672) மூன்றில் ஒருபங்கை ஈடுகட்டும் (37%)
ஆகவே, மதுவிலக்கை அமல்படுத்தினால் பட்ஜெட்டில் 30 ஆயிரம்கோடி துண்டுவிழும் என்பதெல்லாம் மக்கள் நலனில் அக்கறையில்லாத அரசு அதிகாரிகளும், அரசியல்வாதிகளும் “தெரிந்தெ சொல்லும் அப்பட்டமான பொய்”. எளிதாய் வந்துகொண்டிருக்கும் டாஸ்மாக் வருமானத்தை விட்டுவிட்டு எதற்காக மெனக்கெட வேண்டும் என்பதே இவர்களின் எண்ணம்.

டாஸ்மாக் வருமானம் மூலம் அரசு கஜானாவை நிறைத்துவிட்டால், விற்பனை வரி மற்றும் பிற சட்டங்களைக் காட்டி மிரட்டி வணிகர்களிடம் பெருந்தொகையை இலஞ்சமாகப் பெறுவது எளிது. கட்சியினர் நடத்தும் மாநாடுகளுக்கு வசூல் செய்வது எளிது. முறையாக விற்பனை வரியை வசூலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டல், கட்சிக்காரர்கள் வணிகர்களிடம் இலஞ்சம் கேட்கமுடியாது. நாம் அறிந்தவரை, வணிகர்கள் முறையாக வரிகட்டத்தான் விரும்புகிறார்கள். இலஞ்சம் கொடுப்பதை விரும்பவில்லை. ஆனால், அரசு அதிகாரிகளும், சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சர்களும் சிக்கலான வியாபார விதிமுறைகள், வரி விதிப்பை எளிதாக்க முன்வருவதில்லை. ஆகவே, வணிகர்கள் வேறு வழியில்லாமல் இலஞ்சம் கொடுக்க வேண்டிய நிர்பந்தத்திற்கு ஆளாகிறார்கள்

………………………………….

இந்த அறிக்கையின் இறுதிப் பகுதி [அரசுக்கு புதிய வருவாய் வழிகள், முகிலன் முன்வைக்கும் மாற்று வருவாய் திட்டம்…] போன்ற தகவல்கள் அடுத்த பதிவில் ….  

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? – பகுதி 2

மதுவிலக்கு சாத்தியமா? என்கிற முதல் பகுதியை இந்தச் சுட்டியில் வாசிக்கவும்: http://www.ganapathi.me/2015/08/25/மதுவிலக்கு-சாத்தியமா-1/

இந்தப் பதிவில் மதுவிலக்கினால் ஏற்படும் சுமார் 30 ஆயிரம் கோடி வருவாய் இழப்புக்கு மாற்று வழி என்ன என்பதற்கு சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தால் பத்திரிகை நண்பர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளப்பட்ட தகவல் உங்கள் பார்வைக்கு (இந்த தகவல் சட்ட பஞ்சாயத்து இயக்கத்தின் அனுமதியுடன் இங்கே பகிரப்பட்டுள்ளது)

மதுவிலக்கினால் ஏற்படும் 30 ஆயிரம் கோடி வருவாய் இழப்புக்கு மாற்று வழி
மதுவிலக்கு என்ற கோரிக்கையைக் கேட்டவுடன், அரசு அதிகாரிகள், மதுவிலக்கு அமைச்சர் அனைவரின் வாயிலிருந்தும் உடனடி வார்த்தைகள் இரண்டு. ஒன்று கள்ளச்சாராயம். மற்றொன்று, அரசுக்கு வருவாய் இழப்பு. டாஸ்மாக் கடைகளை மூடிவிட்டால் தமிழக அரசு திவாலாகிவிடும் என்ற மாயத்தோற்றத்தை அரசாங்கமே ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கிறது. இது உண்மையா…? சாராய வருமானம் இல்லாமல் ஆட்சி நடத்த முடியாதா..? முடியும். புள்ளிவிவர ஆதாரத்தோடு விளக்குகிறோம்.

மதுவிலக்கை அமல்படுத்துவதால் ஏற்படும் வருவாய் இழப்பை ஈடுகட்ட வழிமுறைகள்:

1. செலவுகளைக் குறைப்பது
2. வரவுகளை அதிகரிப்பது
3. குடிப்பதற்காக செலவழிக்கப்பட்ட பணம் பிற செலவினங்களில் செய்யப்படும்போது அரசுக்கு வரிவருவாய் அதிகரிக்கும்.

செலவுகளைக் குறைப்பது:

செலவுகளைக் குறைப்பது குறித்து பரிசீலிக்கும் போது, இப்போது அரசுக்கு உள்ள செலவுகள் என்ன என்று பார்த்துவிடுவோம்:

ரூ.1,47,297 கோடி வருவாய் செலவினம் (Revenue Expenditure) தொடர்பான அரசாங்கத்தின் செலவுகளை நான்கு வகையினங்களில் அடக்கிவிடலாம்..

1. அரசு ஊழியர்களுக்கான சம்பளம், பென்சன் ( 41 %)
2. இலவசங்கள், மானியங்களுக்கு ஒதுக்கப்படும் தொகை ( 40% )
3. இலவசங்களை வினியோகிக்க,பரமாரிக்க ஆகும் செலவு ( 7% )
4. வாங்கிய கடனுக்கு கட்டும் வட்டி ( 12 % )
மேற்சொன்ன நான்கு வகையினங்களில் எந்த செலவைக் குறைக்கமுடியும் என்று ஒவ்வொன்றாகப் பார்ப்போம்..

முதலாவதாக உள்ள அரசு ஊழியர், பென்சனை குறைப்பது உடனடி சாத்தியமில்லை. வரும் ஆண்டுகளில் வேண்டுமானால் மிகவும் அதிகமாகாமல் பார்த்துக்கொள்ளலாம். 2015-16 பட்ஜெட்டில், ரூ.1,47,297 கோடி செலவில் அரசு ஊழியர் சம்பளம்(ரூ.41215 கோடி), பென்சன்(ரூ.18667 கோடி) என மொத்தம் ரூ.59882 கோடி இந்த வகையில் செலவாகிறது( 41%)
இரண்டாவதாக உள்ள இலவசங்கள், மானியங்களில் கணிசமாகக் கைவைக்கலாம். 2015-2016ல் இலவசங்களுக்கும், மானியங்களுக்கும் ஒதுக்கப்பட்ட தொகை: ரூ.59185. இது பட்ஜெட்டில் 40%. பள்ளி மாணவ-மாணவியருக்கு வழங்கப்படும் சீருடை, புத்தகம், புத்தகப்பை போன்ற சில பொருட்கள் மற்றும் முதியோர், விதவைகள், ஆதரவற்றோருக்கு வழங்கப்படும் இலவசம் போன்ற அரசாங்கம் கட்டாயம் செய்யவேண்டிய சேவை தொடரவேண்டும்.
ஆனால், மிக்சி-கிரைண்டர்-பேன், ஆடு-மாடு, திருமண உதவி-தாலிக்குத் தங்கம், லேப்டாப் போன்ற இலவசத் திட்டங்களை எல்லாம் கட்டாயம் தவிர்க்கமுடியும். 2011 முதல் 2016 வரையான காலகட்டத்தில் இந்த 4 திட்டங்களுக்கு மட்டும் செலவழிக்கப்பட்ட தொகை: ரூ.18749. சராசரியாக வருடத்திற்கு: 3750 கோடி. கடந்த 10 ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து இதுபோன்ற இலவசங்கள் தரப்படுகிறது. வருங்காலத்தில் இதுபோன்ற திட்டங்கள் நிறுத்தப்பட்டால் ஆண்டிற்கு ரூ.3750 கோடி மிச்சமாகும்.

உணவு மற்றும் மின்சார மானியம்:
அனைவருக்கும் 20கிலோ அரிசி கொடுக்கும் உணவு மானியத்தில் உள்ள ஓட்டைகளை அடைத்தால் ரூ.1660 கோடி சேமிக்கலாம்.( கடந்த 5 ஆண்டுகளில் தரப்பட்ட உணவு மானியம்: 24900 கோடி; வருடத்திற்கு சராசரியாக: ரூ.4980 கோடி. போலி ரேசன் அட்டைகள், ஊழல்-முறைகேடுகளைத் தவிர்த்தால் இதில் சரிபாதி (50%) குறைக்கமுடியும். இருந்தபோதும் மூன்றில் ஒருபங்கை(33%) குறைப்பது என்ற அடிப்படையில் கணக்கிட்டாலே ஆண்டுக்கு ரூ.1660கோடி மிச்சம் பிடிக்கலாம்) .

உணவு மானியத்தில் கடைப்பிடித்த அதேமுறையில் கணக்கிட்டால் தற்போது செலவழிக்கப்படும் ரூ.22430 கோடி மானியத்தில்(2015-16) ரூ.1495 கோடி குறைக்கலாம். ( குறிப்பாக மின்சார திருட்டு போன்றவற்றில் கவனம் செலுத்தினால்)
மூன்றாவதாக உள்ள ”இலவசங்களை வினியோகிக்க,பரமாரிக்க ஆகும் செலவு” என்ற வகையானது அதிர்ச்சி தரும் ரகம். கடந்த 5 ஆண்டுகளில் இதற்கு ஆன செலவு: ரூ.42441 கோடி(சராசரியாக ஆண்டிற்கு 8488 கோடி). அத்தியாவசியமான இலவசங்களை மட்டும் தொடர்ந்துகொண்டு அனாவசியமான இலவசங்களைத் தவிர்த்தால்,அதற்கான செலவும் குறையும். அதை, வினியோகிக்கும் செலவும் குறையும். இதில், 50% குறைந்தாலே வருடத்திற்கு ரூ.4244 கோடி மிச்சமாகும். மேலும், இலவசங்களை தமிழகமெங்கும் வினியோகிக்கும் இத்திட்டத்தில் பெருத்த ஊழல் நடக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

நான்காவதாக உள்ள செலவினம். வாங்கிய கடனுக்குக் கட்டும் வட்டி.
பன்னாட்டு நிதி நிறுவனங்கள், உலக வங்கியிலிருந்து கடன் வாங்குவதை குறைத்துவிட்டு எல்.ஐ.சி, நபார்டு மற்றும் தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகளிடமிருந்து கடன்வாங்கும்போது வட்டி கணிசமாகக் குறையும். ஏற்கனவே வாங்கிய கடனில் முழுமையாக மாற்றம் செய்ய முடியாது. ஆகவே, இனிவரும் காலங்களிலாவது இதைச்செய்யவேண்டும். (2015-2016ல் ரூ.30,446 கோடி கடன் வாங்கத் திட்டமிட்டுள்ளது தமிழக அரசு.) இதைச் செய்வதால் ஆண்டுக்கு பலநூறு கோடிகள் மிச்சமாகும். தோராய மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் 2015-2016ம் ஆண்டு கட்டப்படவுள்ள ரூ.17856 கோடியில் , ஐந்து சதவீதம் குறைந்தால்கூட அதிலிருந்து ஆண்டிற்கு ரூ.893 கோடி மிச்சமாகும்.

மொத்தமாகப் பார்த்தால்,

1. உடனடியாக செய்ய வேண்டியது:

அனாவசியமான இலவசத்திட்டங்களை அறிவிக்காமல் இருக்கவேண்டும். மானியங்களில் உள்ள ஓட்டைகளை அடைக்க வேண்டும்.

இதனால்,வருடத்திற்கு மிச்சமாவது: ரூ. 11149 கோடி.

[அனாவசிய இலவசங்களை நிறுத்துவதன் மூலம்: ரூ. 3750 கோடி

இலவசங்களுக்கான வினியோகம், பராமரிப்பு செலவைக் குறைப்பதன் மூலம்: 4244 கோடி

உணவு மானிய ஓட்டைகளை அடைப்பதன் மூலம்: 1660 கோடி

மின்சார திருட்டைத் தடுத்து, சிக்கனத்தைக் கடைபிடித்தால்: ரூ.1495 கோடி ]

…………………………

இந்த அறிக்கையின் அடுத்த பகுதி [எதிர்காலத்தில் செய்யவேண்டியது, விற்பனை வரி…] போன்ற தகவல்கள் அடுத்த பதிவில் ….