விமர்சகர்கள் சூழ் உலகு

சமூக வலைத்தளங்கள் ஒரு மிகப் பெரிய வெற்றி எனப் பல்வேறு தனி மனிதர்களும் அமைப்புகளும் கொண்டாடித் தீர்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு அதி உன்னதமான மிகப் பொருத்தமான இன்றைய தருணத்தின் மிக முக்கியமான கேள்வி இந்த சமூக வலை தளங்களில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் அனைத்து நபர்கள் மற்றும் அந்த நபர்களின் மன நிலை அது சார்ந்த செயல்பாடுகள் மற்றும் அவர்களின் மிகப்பெரிய சுதந்திரமாகக் கொண்டாடும் “கருத்து” சுதந்திரம் அது சார்த்த தரவுகள் மற்றும் பதிவுகள், அந்தப் பதிவுகளின் உண்மை நிலை, அடிப்படை நிதர்சனங்கள் எனப் பல்வேறு வகையான விமர்சனங்களும் அந்த “விமர்சகர்கள்” சூழ் உலகான இந்த பூமிப் பந்தின் மீது உள்ள மனிதர்கள் மேல் கொண்ட ப்ரேமையும் காதலும் ஒரு நூற்றாண்டு தாண்டியும் குறையாத அட்சயபாத்திரம் தான்.

இந்த “விமர்சகர்களின்” உலகம் சற்றே விசித்திரமானது. எல்லா நிகழ்வுகளும் இவர்களின் விமர்சனங்களுக்குத் தப்பாது.

இந்த விமர்சகர்களின் குணநலன்கள்:

  • எதாவது நல்லது மாதிரி தெரிந்தால் அதில் உள்ள தவறுகளைத் தேடுவது …
  • எதாவது கெட்டது மாதிரி தெரிந்தால் அதில் உள்ள நல்லவற்றை தேடுவது …
  • கண்ண மூடிக்கிட்டு சகட்டு மேனிக்கு தங்களுக்கு வரும் பார்வேர்ட் சங்கதிகளை தங்கள் கவித்துவக் கருத்துக்களுடன் பரப்புவது …
  • பார்வேர்ட் சங்கதி உண்மையா அப்படினு கூட யோசிக்காம தாங்களும் பார்வேர்ட் பண்ணறது …
  • அரசியல் பண்ணுவது
  • வெற்றி பெற்றபின் வெற்றி காரணங்களை அலசுவது
  • தோல்வி அடைந்தால் அறிவுரை சொல்லி பிரிச்சு மேயறது…
  • இத எல்லாம் விட முக்கியமான பொறுப்பு… தங்களுக்கு தெரிஞ்சாலும் தெரியாட்டாலும் எதாவது ஒரு வரி பேசுறது… எழுதறது…

இந்த வாரம் நான் கேட்ட முத்தான நான்கு விமர்சனங்களை மட்டும், இங்கே உங்களுக்காக:

1) இந்திய பெண்கள் அணி இறுதிப்போட்டியில் தோல்வி அடைந்தைது … கேப்டன் சரி இல்லை. ஒரு பொறுப்பு இல்லாம விளையாண்டாங்க … அந்த இங்கிலாந்து கீப்பர் செம …

2) குடியரசு தலைவர் தேர்வு சரி இல்ல…. இவர் என்ன பண்ணுவார்னு பாக்க தான போறோம் … ஆளு ஒரு டைப்பா இருக்காரா … RSS ஆளாம்ப … அத்வானியே தேவலாம்

3) எடப்பாடி என்னப்பா பண்ராரு… ஒரு கதைக்கும் வழி இல்ல… மினிஸ்டர் அவரு சொன்னா கேக்க மாடைக்கிறாங்களாம்… பணம் கொடுக்கலைன்னு எல்லாரும் கடுப்புல இருக்காங்களாம் …

4) கமலுக்கு இது தேவையா … ஹீரோ வா நடிக்க படம் இல்லையாம் …எல்லாம் உடான்சு … ஒரே ஏமாந்து வேலையா இருக்குப்பா … யாருப்பா அந்த ஓவியா … லூஸாமா …

கொஞ்சம் யோசிச்சு பார்த்தா இதைச் சொன்னவங்களுக்கும் இந்த சங்கதிகளுக்கும் ஒரு சம்பந்தமே இல்லை. அந்த சங்கதிகளை முழுமையாக புரிஞ்சிகிட்டு பேசுறவங்களும் இல்லை…அந்த துறையில் அவர்களுக்கு ஆர்வமும் இல்லை …அவர்கள் துறை நிபுணர்களும் இல்லை …எல்லாம் ஒரு டைம் பாஸ் … அந்த நிமிடத்தை வார்த்தைகளால் கடந்து விட வேண்டும் என்கிற துடிப்பு … சொல்லும் வார்த்தைகளுக்கு தாங்கள் பொறுப்பு என்கிற உணர்வற்ற நிலை… வார்த்தைகள் உண்மைகளாக இருக்க வேண்டும் என்கின்ற ஒரு அடிப்படை பிரக்ஞய் இல்லை…

நிச்சயம் இது என் விமர்சனம் இல்லை …இவங்க மாறின நல்லா இருக்கும் … உணர்ந்தா எதாவது உருப்படியா நடக்கும் …

இப்போதைக்கு இவர்களை ஒரு புன்னகையுடன் கடந்து விடுகிறேன்…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *